آواي محيط زيست ايران

منطقه «لاوردین» چشم به راه «باقر» است !

mohitezist08 — Thu, 01 Mar 2012 23:48:00 GMT

یکی از همیاران محیط زیست در استان هرمزگان به دلیل درگیری با شکارچیان متخلف هم اکنون به پرداخت دیه 50 میلیون تومانی محکوم شده است. انجمن طرح سرزمین و پایگاه خبری سبزپرس نیز از علاقه مندان و دوستداران محیط زیست دعوت می کنند تا با مشارکت مالی، در تامین این مبلغ به آزادی هرچه زودتر این محیط یار کمک کنند.

«علی زارع» (مشهور به باقر) یکی از چوپانان ساکن روستای «لاور دین»، منطقه ای کوهستانی و تپه ماهوری بین شهرستانهای بستک و بندرلنگه در استان هرمزگان است. او علاوه بر چوپانی، به عنوان همیار محیطبان با اداره کل حفاظت محیط زیست استان هرمزگان نیز همکاری می کند.

در سال 1388 در حین درگیری که بین ماموران محیط زیست و چند شکارچی در این منطقه رخ داد، یکی از شکارچیان زخمی شد که پس از شکایت از باقر و به علت نفوذ و حمایت برخی شکارچیان جنوب استان فارس، در این پرونده باقر به شش ماه زندان و پرداخت مبلغ 50 میلیون تومان محکوم شد.

هم اکنون باقر چهار ماه از مدت محکومیت خود راسپری کرده است و پس از دو ماه دیگر باید حداقل نیمی از دیه را پرداخت کند تا آزاد شود. اهالی روستای لاوردین می گویند در این مدت که باقر در زندان بوده است، شکارچیان سودجو با هجوم به منطقه و چشمه های آن تعداد زیادی از جمعیت علفخواران را شکار کرده اند.

برای آزادی این همیار محیطبان، اداره کل حفاظت محیط زیست استان هرمزگان 10 میلیون تومان فراهم کرده اما برای آزادی باقر احتیاج به 10 میلیون تومان دیگر است.
به منظور دریافت کمک های مالی دوستداران محیط زیست جهت تامین دیه این همیار محیط زیست و آزادی او، حساب بانکی مشترکی به نام «طاهر قدیریان» و «حمیدرضا میرزاده» به ترتیب از «انجمن طرح سرزمین» و «پایگاه خبری فضای سبز و محیط زیست ایران (سبزپرس)» در تاریخ امروز، 11 اسفندماه 1390 افتتاح شد که دوستان و علاقه مندان می توانند کمک های خود را به این حساب واریز کنند.

مشخصات حساب:
شماره حساب: 9-8001536555

شماره کارت: 7467-4419-0610-6221

بانک پارسیان. حساب مشترک به نام طاهر قدیریان و حمیدرضا میرزاده

بیلان کاری این حساب بانکی هر سه روز از طریق پایگاه خبری سبزپرس (در انتهای همین خبر) به

اطلاع علاقه مندان خواهد رسید.

همچنین آدرس ایمیل Hamyar.mohitban@gmail.com برای این موضوع و سایر موارد مشابه در آینده، تهیه شده است که با فرستادن یک ایمیل به آن، در جریان اقدامات انجام شده قرار خواهید گرفت.

ضمناً طاهر قدیریان با شماره تلفن 09128264170 و حمید رضا میرزاده با شماره تلفن 09196306550 آماده پاسخگویی به سوالات علاقه مندان به مشارکت در این فعالیت خیرخواهانه هستند.

کوه سفید لاور دین، منطقه ای کوهستانی و تپه ماهوری بین شهرستانهای بستک و بندرلنگه در استان هرمزگان است. این منطقه، منطقه ای آزاد است (یعنی تحت مدیریت سازمان محیط زیست به عنوان منطقه حفاظت شده یا پارک ملی نیست) اما به همت محیطبانان استان و همیاری باقر، دارای جمعیت های مناسبی از حیات وحش در جنوب کشور است. بطوریکه در بررسی سه روزه ای که از قسمت کوچکی از این منطقه انجام شد بیش از 65 راس کل و بز، 37 راس قوچ و میش، 2 راس جبیر و آثار بسیار تازه ای از پلنگ (3 ردپای متفاوت) مشاهده شد.

انجمن طرح سرزمین و پایگاه خبری سبزپرس می گویند که خوشبختانه طی چند سال گذشته، حضور باقر در این منطقه و علاقه زیاد او به طبیعت باعث شده که حیات وحش این منطقه از گزند شکارچیان غیرمجاز در امان بماند. تلاش ما این است که هرچه سریع تر مشکل باقر حل شود و به منطقه بازگردد تا دیگر متخلفان نتوانند از جای خالی او سوء استفاده کنند

منبع: پايگاه خبري سبزپرس

نامه سه فعال محيط زيست در آستانه هفته هواي پاك!

mohitezist08 — Thu, 12 Jan 2012 00:00:00 GMT

سه تن از فعالين شناخته شده محيط زيست ايران « محمد درويش، اسماعيل كهرم و عباس محمدي » در آستانه هفته هواي پاك اقدام به نگارش هشدار نامه اي كرده اند كه ديده بان زاگرس آن را براي مخاطبانش منتشر نموده است؛

« مي خواهيم نفس بكشيم »

«کودکان زمین» را دریابیم!

mohitezist08 — Sat, 24 Dec 2011 20:23:00 GMT

اینان کودکان امروز زمین اند؛ سهمشان از آب و خاک و هوا، تنها آلودگی و بیماری است؛ آری اینان همان آیندگان دیروزند که امروز در میان فقر و جنگ به دنیا آمده اند تا سرگرمی هر روزشان بازی در زمین های آلوده و شنا در فاضلابهای خطرناک باشد؛ این همان دنیایی است که از طرف عده ای انحصارطلب که منابع طبیعی زمین را غارت کرده اند به کودکان امروز زمین تحمیل شده است.

امروز کودکان کشورهایی همچون آرژانتین و شیلی به بازی در میان پسماندهای حاشیه شهر دل سپرده اند، در همین لحظه کودکان کشورهایی همچون عراق و پاکستان در زمین های آلوده مشغول بازی شده اند و روزگار کودکان هند و مالزی به بازی در میان آبهای آغشته به پساب های گوناگون می گذرد.

حالا به راحتی می توان در سراسر دنیا هزاران کودک زاغه نشین را یافت که سهمشان از نشست های سالیانه سران جهان در ارتباط با حفاظت محیط زیست و رعایت استانداردهای اکولوژیک شنیدن یک مشت شعار و دیدن زمین ها و رودخانه هایی است که از آلودگی های مختلف رنگ باخته اند.

امروز گروهی از کارخانجات به نام جهان اسباب بازی های سازگار با محیط زیست که با باطری های خورشیدی کار می کنند و جنسشان قابل بازیافت است را روانه بازار کرده اند؛ این اقدامی قابل تقدیر و ستایش است اما آیا به راستی این اسباب بازی های سبز به دست کودکانی که به شنا در پساب های صنعتی عادت کرده اند، خواهد رسید؟!

عکس هایی که در پی خواهد آمد تنها گوشه ای از شرایط بحرانی کودکان امروز زمین است؛ کودکانی که آینده را رقم خواهند زد... و در انتها یک پرسش تامل برانگیز باقی می ماند؛ با توجه به تداوم شرایط نابسامان محیط زیست زمین به کودکان فردا چه خواهد رسید...؟

گزارش تصويري كودكان زمين را اينجا ببينيد

آلودگي صوتي را جدي بگيريم !

mohitezist08 — Wed, 30 Nov 2011 00:43:00 GMT

در سالهاي اخير ميزان جرم و جنايت در كشور عزيزمان ايران به ميزان قابل توجه اي افزايش يافته است؛ تمايل به خودكشي و قتل، اسيد پاشي و شوك هاي شديد عصبي موضوعاتي هستند كه مي توانيم در هياهوي كلان شهري همچون تهران و يا حتي شهرهاي كوچك آنها را به راحتي پيدا كرده و براي هر كدامشان مثال هاي فراواني را ذكر كنيم؛ امروزه مشكلات روحي و رواني چنان گسترده شده اند كه حتي با بروز كوچكترين مشكلي مي توانيم خشونتي عميق و خطرناك را در مقابل ديدگانمان احساس كنيم!

اگر امروز حساسيت هاي عصبي و خستگي هاي روحي و جسمي ، آرامش و صبر و تحمل را از ما ربوده اند بايد اندكي به سيطره فضاي ماشيني كه در شهرهايمان رخنه كرده است مظنون شويم؛ يكي از دلايل وقوع چنين حوادث ناگواري افزايش افسار گسيخته « آلودگي هاي صوتي » است؛ آلودگي صوتي و يا همان صداي مزاحم معضلي است كه با صنعتي شدن شهرها و افزايش بي رويه جمعيت ناخودآگاه به سراغ كلان شهرها و حتي شهرهاي كوچك رفته و سبب بروز مشكلات ريز و درشتي شده است كه اگر براي حل آنها راهكارهاي مناسبي در دستور كار متوليان امر قرار نگيرد، بدون شك ابعاد فاجعه آميزي به خود خواهند گرفت كه آسيبهاي روحي و رواني يكي از مهمترين آنهاست.

اين در حالي است كه در محيط هاي كوهستاني مشكل « آلودگي صوتي » مي تواند نتايج منفي بسياري را براي سلامت روحي و رواني مردم منطقه به همراه داشته باشد. موضوع آلودگي صوتي معضلي است كه در سال هاي اخير به دليل كم توجه اي به آن سبب به وجود آمدن زواياي پنهاني شده است كه هر روز بر عمق آن افزوده مي شود. آلودگي صوتي به خاطر تاثيرات منفي كه بر روي سلامت جامعه بر جاي مي گذارد يكي از با اهميت ترين مواردي است كه متاسفانه مورد سهل انگاري مسئولين محيط زيست كشور قرار گرفته و به ديگر سخن، اگر نگاهي به اطراف خويش بياندازيم با فركانس هاي مزاحمي روبرو مي شويم كه خارج از استاندارهاي لازم و به صورت چراغ خاموش بر روي سلامت روح و روان همگي ما تاثيرات منفي مستقيم و غير مستقيمي را تحميل كرده است.

آلودگي صوتي مشكلي است كه به عقيده بسياري از كارشناسان حوزه محيط زيست حتي از آلودگي هوا نيز خطرناكتر بوده و مي تواند در دراز مدت سبب بروز مشكلات حاد اجتماعي شود. ساده ترين و محسوس ترين عوارضي كه سر و صدا براي انسان به وجود مي آورد از دست دادن قدرت شنوايي است؛ بر اساس تحقيقات به عمل آمده اگر شدت صوتي با فركانس هزار سيكل در ثانيه را در نظر بگيريم برابر با يك « دسي بل » خواهد شد؛ در حقيقت « دسي بل » واحد اندازه گيري صوت به حساب آورده مي شود.

اين در حالي است كه اگر انساني تنها به مدت ده دقيقه مجبور به شنيدن صدايي با شدت صوتي 100 دسي بل شود بايد به مدت 20 دقيقه در محيطي كاملا آرام قرار بگيرد تا اثر منفي صوت وارده از بين برود. اين در حالي است كه حد مجاز انتشار آلودگي صوتي در اماكن عمومي در حدود 70 دسي بل، در مناطق كوهستاني در روز 60 و در شب 45 دسي بل است. از سوي ديگر استاندارد انتشار آلودگي صوتي در مجاورت آسايشگاهها و بيمارستانها بين 30 تا 45 دسي بل تعريف شده كه متاسفانه در اكثر اوقات هيچ كدام از اين استانداردها رعايت نمي شوند !

در اين بين پرسش قابل توجه اين است كه در شهري همچون خرم آباد كه هنوز هم بافت قديمي خود را حفظ كرده و امروز ميزبان جمعيتي نسبتا بالاست و وسايل نقليه فراواني در آن تردد مي كنند و هنوز هم مشاغلي همچون مكانيكي ها، نجاريها و ...در آن مستقر هستند، آيا استانداردهاي صوتي رعايت مي شوند؟ و آيا نظارت اصولي و كارشناساني بر روي آنها اعمال مي شود؟

با نگاهي كوتاه به وضعيت جغرافيايي و توپوگرافي شهر خرم آباد در خواهيم يافت كه دو عامل طبيعي و اجتماعي در بروز آلودگي صوتي مي توانند دخيل باشند؛ همانطور كه مي دانيد شهر خرم آباد به واسطه قرار گرفتن در دره هاي زاگرس بسياري از مناطق آن داراي شيبهاي نسبتا تندي است كه همين شرايط سبب بروز آلودگي هاي صوتي خواهد شد؛ خودروهايي را در نظر بگيريد كه براي بالا رفتن از شيب هاي تند مجبور به استفاده از دنده سنگين مي شوند و در مقابل خودروهايي كه سر پاييني را با سرعت بيشتري طي مي كنند، در هر دو حالت آلودگي صوتي به وجود خواهد آمد.

در اين بين كمبود سرانه فضاي سبز شهري نيز مي تواند يكي از موثرترين عوامل عدم كنترل آلودگي هاي صوتي در شهرستان خرم آباد باشد. اين در حالي است كه از لحاظ اجتماعي نيز حضور گسترده وسايل نقليه موتوري و گره هاي كور ترافيكي كه در مركز استان لرستان وجود دارند يكي از اصلي ترين منابع توليد آلودگي صوتي در مركز اين استان محسوب مي شوند! آنچه كه در اين بين از اهميت ويژه اي برخوردار است برنامه ريزي صحيح و كاربردي براي كاهش و كنترل آلودگي صوتي موجود در شهر خرم آباد است؛ در همين راستا افزايش كاشت گونه هايي همچون كاج، اقاقيا و چنار مي تواند در كاهش آلودگي هاي صوتي موثر باشد.

اين در حالي است كه تلاش براي بالا بردن سطح آگاهي هاي اجتماعي، رشد فرهنگي در مديريت ترافيك، كاهش وسايل نقليه به ويژه موتورسيكلت ها و تشويق مردم به استفاده از وسايلي همچون دوچرخه مي تواند سبب بازگشت آرامش به شهر و استاندارد شدن صداهاي منتشر شده گردد. اين موضوعي كه تنها با همكاري متوليان محيط زيست، شهرداري و رسانه ها ممكن خواهد شد.

«كيو» ديگر نيلي نيست !

mohitezist08 — Mon, 10 Oct 2011 15:44:00 GMT

اين روزها اگر گذري به شهر خرم آباد داشته باشيد و تابلوهاي ( به طرف درياچه كيو ) شما را به سمت شمال غربي شهر سوق دهد با درياچه اي خشك برخورد خواهيد كرد؛ درياچه اي كه به دليل خشكسالي و استفاده بيش از حد از منابع آب زيرزميني در بالادست امروز ديگر نفسي برايش باقي نمانده تا چشم هر بيننده اي را به خود جلب كند ! اين در حالي است كه چشمه اين درياچه كه از اواسط اسفند ماه سال گذشته و پس از ماه ها خشكی، دوباره جوشيده بود از اوايل تابستان سال جاري رو به خشك شدن نهاد تا در روزهاي گذشته به كلي خشك شود. اينك درياچه كيو تنها به محلي براي قايق هايي كه به گل نشسته اند، تبديل شده و ديگر خبري از ان پهنه نيلي نيست !

گزارش تصويري در پايگاه خبري سبزپرس

قطع درختان خرم آباد به بهانه های واهی !

mohitezist08 — Thu, 08 Sep 2011 22:33:48 GMT

در حالی که شهر خرم آباد از کمبود شدید فضای سبز رنج می برد اما قطع درختان در جای جای شهر به امری طبیعی تبدیل شده است تا هر روز به بهانه های واهی درختان خرم آباد به عنوان ریه های این شهر از دست بروند.

چندی پیش درختان محدوده خوابگاه ولیعصر(عج) خرم آباد در خیابان ولیعصر این شهر به راحتی به بهانه تعریض خیابان و آزادسازی فضای پیاده رو قطع شد و پیگیری مردم محله نیز نتیجه ای به دنبال نداشت.

این اتفاق همچنین کمی پایین تر در اواسط خیابان ولیعصر(عج) خرم آباد دوباره رخ داد تا این بار به دلیل آزادسازی و سنگ فرش کردن پیاده رو بخش دیگری از فضای سبز این مسیر و درختان آن از بین برود.

این در حالیست که شهر خرم آباد به عنوان شهری توریستی که به نام دیار چشمه ها شهرت یافته و به دلیل وجود آب فراوان روزی یکی از سرسبزترین شهرهای کشور بوده است امروز با توسعه شهرسازی با فقر شدید فضای سبز مواجه است.

خرم آباد هم اکنون از فقر شدید فضای سبز رنج می برد در حالیکه آب و هوای این شهر شرایطی را به وجود آورده که قابلیت کاشت و رشد انواع درختان و همچنین بوته ها در این شهر وجود دارد.

درختان با تولید اکسیژن نقش مؤثری در بهبود شرایط زیست محیطی ایفا می کنند و توازن اکسیژنی زمین که شرایط زیست را برای انسان مهیا کرده است از طریق تولید اکسیژن گیاهان و به ویژه درختان فراهم شده است.

کاهش پوشش سبز زمین و جنگل ها نه تنها توازن اکسیژنی زمین را بر هم می زند بلکه موجب انباشته شدن دی اکسید کربن شده و خطر تغییرات وسیع آب و هوایی را تشدید می کند.

با این اوصاف هم اکنون شهر خرم آباد که پیش از این در سالهای دور به شهری پردرخت با فضای سبز قابل توجه مشهور بوده امروز به شدت با کمبود فضای سبز درگیر است و این موضوع را می توان با نگاهی از بلندای شهر متوجه شد.

از سوی دیگر در سال های اخیر انواع و اقسام روش های قطع درختان را در جای جای کشور مشاهده کرده ایم؛ موضوعاتی همچون تعریض جاده ها، انواع و اقسام تغییرات کاربری و در کل اکثر پروژه های عمرانی سبب از بین رفتن درختان شده اند.

این در حالی است که در یک سال اخیر موضوع گسترش پیاده رو ها هم به دلایل از بین بردن درختان افزوده شده تا بدین ترتیب در شهری همچون خرم آباد در استان لرستان شاهد قطع درختان به بهانه گسترش فضای پیاده روها باشیم و در سالهای اخیر همواره در طرح ریزی شهر بیش از آنکه طبیعت به شهرها آورده شود از ساختار آن حذف می شود. با حذف درختان هوای شهر خشک و گرم تر شده و در ضمن باعث تشدید آلودگی هوا، شدت یافتن بادها و افزایش صدمات ناشی گرد و غبار نیز می شود.

به دیگر سخن، اگر در خرم آباد درختان تنومندی همچون چنار نبودند بدون شک با ورود موجهای پی در پی ریزگردهای داخلی و خارجی آسیب های بسیار ناگواری بر روی سلامتی کودکان و سالخوردگان شهر برجای می گذاشتند. اما در نهایت این درختان بودند که با فداکاری در مقابل ریزگردها ایستادند و تاوان آن را نیز با که همانا خزان زودرس بود در آغوش گرفتند.

این همه در حالی است که فضای سبز شهرها ریه های تنفسی شهرنشینان به شمار آمده و به همین دلیل فقدان آن به معنای عدم وجود سلامتی و تندرستی در شهرها محسوب می شود.

به هر روی تاثیر مثبت درختان در کاهش آلودگی هوا و به حداقل رساندن آلودگی های صوتی منتشر شده در فضای ماشینی شهر و در نهایت پایین آوردن درجه هوا غیرقابل انکار است ولی متاسفانه مسئولان با بی توجهی به این امر زمینه از بین رفتن درختان به عنوان عوامل اصلی سالم سازی فضای شهر را فراهم کرده اند.

به هر روی این روزها که معضلات زیست محیطی نظیر تغییرات اقلیمی هر روز بیش از پیش رخ نشان می دهد توجه به درختان و مناطق شهری نیز باید افزایش یابد نه اینکه هر روز شاهد قطع درختان در جای جای شهر باشیم.

گزارش تصويري در پايگاه خبري سبزپرس

عكس / چشم انداز پاييز

mohitezist08 — Sat, 03 Sep 2011 20:31:00 GMT

« چشم انداز پاييز در منطقه آديرن بك » نام عكسي زيبا و دلنشين است كه مجله نشنال جئوگرافيك آن را منتشر كرده است. منطقه آدیرن بک در شمال شرقي نيويورك واقع شده و با ۶ ميليون هكتار جنگل يكي از مناطق تحت حفاظت در آمريكاست. اين عكس را با كيفيت بالا دريافت كنيد.

روزگار سياه سومالي !

mohitezist08 — Fri, 02 Sep 2011 19:21:00 GMT

اينجا سومالي است؛ كشوری در شرق قاره آفریقا كه موگادیشو نام پايتخت آن است. این كشور بیشترین مساحت منطقه استراتژیك شاخ آفریقا را به خود اختصاص داده و با ۶۳۷ هزار كیلومتر مربع مساحت، در غرب اقیانوس هند قرار دارد، اما یكی از كشورهایی است كه بیشترین شمار افراد آواره و بی‌خانمان را در سطح جهان دارد. اين در حالي است كه بحران خشكسالي در يك ماه اخير كمر خم شده مردم مسلمان سومالي را شكسته و هزينه هاي بسياري را بر آنها تحميل كرده است.

قحطي و گرسنگي در حالي جان کودکان سوماليايي را مي گيرد که سازمان ملل متحد درباره فراگير شدن قحطي در تمام مناطق جنوبي سومالي هشدار داده و اعلام کرده است که بحران در اين کشور دست کم براي سه تا چهار ماه ديگر نيز ادامه داشته و وخيم‌تر نيز خواهد شد. سازمان ملل متحد وضعيت کنوني در شرق و شاخ آفريقا را بدترين خشکسالي در ۶۰ سال گذشته و همچنين بدترين بحران انساني در جهان توصيف كرده است.

لازم به ذكر است كه سازمان ملل هنگامي به طور رسمي قحطي را در يك منطقه معرفي مي كند كه سه وضعيت مهم در ان رخ داده باشد ؛ نخست اینکه حداقل برای ۲۰ درصد از جمعیت، میزان غذای در دسترس کمتر از ۲۱۰۰ کیلوکالری در روز باشد. دوم اینکه بیش از ۳۰ درصد کودکان باید دچار سوءتغذیه شدید شده باشند و در نهایت، میزان مرگ و میر به دلیل کمبود غذا در هر روز، باید به ۲ مرگ در هر ۱۰ هزار نفر، یا ۴ مرگ در هر ۱۰ هزار کودک رسیده باشد.

اين در حالي است كه سومالي در چند هفته اخير سياه ترين روزگار خويش را سپري مي كند و در اين بين كودكان بسياري در سونامي قحطي و خشكسالي اين سرزمين به خاك سپرده شده اند.کارشناسان برنامه محیط زیست ملل متحد پیش از این اعلام کرده بودند که بخش مهمی از وضعیت فعلی سومالی به دلیل تخریب گسترده جنگل و منابع طبیعی و همچنین جنگ طولانی مدت است.

مرثيه اي بر پيكر نيمه جان رودخانه خرم آباد

mohitezist08 — Thu, 01 Sep 2011 02:40:00 GMT

آلودگی رودخانه "خرم رود" هر چند که در جای جای مسیر این رودخانه قابل مشاهده است ولی در پایین شهر این موضوع شدت بیشتری پیدا می کند و جنوب شهر خرم آباد با آلودگی دست و پنجه نرم می کند که این امر سلامت مردم را در معرض خطر قرار داده است.

مردم استان لرستان و به خصوص شهر خرم آباد، رودخانه عریض و طویل مرکز این استان را با نام محلی "گلال" می شناسند. هر چند در سالهای گذشته شهرداری خرم آباد نام "خرم رود" را بر روی چند تابلو و در کنار این رودخانه نصب کرد، اما هنوز هم برای مردم شهر، این رودخانه همان "گلال" است؛ رودخانه ای با ۱۱۰ کیلومتر طول که از ارتفاعات شمالی شهر و از دامنه های سفید کوه و کوه کمر سیاه سرچشمه گرفته و ‌خرم آباد را به دو قسمت شرقی و غربی تقسیم می کند.

سالهاست که مشکلات زیست محیطی فراوانی گریبان این رودخانه را گرفته و گویا هنوز زمان پایان یافتن این مشکلات فرا نرسیده است. این در حالیست که جنوب شهر خرم آباد در مکانی که یکی از تاریخی ترین پلهای استان لرستان بر روی رودخانه این شهر بنا نهاده شده؛ اینک به محلی برای تجمع زباله ها و فاضلاب آن قسمت از شهر مبدل شده است.

اگر به معضل آلودگی در جوامع شهری بپردازیم خواهید دید که تا ۴۰ سال پیش توجه اکثر محققین و مجامع علمی محیط زیست با اثرات ظاهری آلودگی آب، هوا و خاک معطوف بود و به عمق اتفاقات بد زیست محیطی زمین نگاهی سطحی می شد.

این روند تا سال ۱۹۷۰ به طور گسترده ای ادامه داشت تا جهانیان به اهمیت حفظ محیط محیط زیست و آنچه که محیط پیرامونشان می گذشت، حساس شدند. در این سالها قوانین پاکسازی آبها و مناطق آلوده در دستور کار اکثر کشور های جهان قرار گرفت. تصفیه فاضلابهای خانگی و صنعتی، پاکسازی رودخانه از زباله ها و... آغاز شد اما متاسفانه با گذشت چند سال دوباره با بهانه هایی سطحی ما انسانها شروع به آلوده کردن محیط زیست کره زمین کردیم.

اینک اگر چه هزاره دوم میلادی به پایان رسیده است ولی مسئله بهبود کمیت و کیفیت آب های موجود در زمین عقب گردی فاحش داشته است. با آنکه با تلاشهای بسیار به موضوع پاکسازی رودخانه ها و دریاچه نزدیک شده ایم اما هنوز هم آنچنان که باید برای پاسداشت اندوخته های زمین اقدامی در خور شایسته را انجام نداده ایم.

پاکسازی مناطق آلوده به خصوص رودخانه هایی که در مراکز شهرها جاری هستند از اهمیت فوق العاده ای برخوردار است چرا که این امر به طور مستقیم با سلامتی هزاران انسان در ارتباط است.

این در حالیست که آلودگی رودخانه خرم آباد در جنوبی ترین قسمت آن با انواع و اقسام زباله ها و فاضلاب آن قسمت از شهر پیوند خورده تا بدین ترتیب آورد این رودخانه برای پایین دست خرم آباد چیزی جز بیماری و آلودگی تصویری در پی نداشته باشد.

مسئله آلودگی رودخانه ها موضوعی است که می توان از جنبه های متفاوتی به آن پرداخت؛ این در حالی است که آب های سطحی پتانسیل زیادی برای آلوده شدن دارند و به همین دلیل این آبها از زمانهای بسیار دور همواره به طور جدی از سوی جوامع شهری و مراکز صنعتی مورد تهدید قرار داشته و در حال حاضر نیز به خطراتی که در گذشته سلامت رودخانه ها تهدید می کرد، افزوده نیز شده است.

در حال حاضر بخشی از فاضلاب خانه ها و مراکز صنعتی و خدماتی در جنوب خرم آباد به رودخانه این شهر سرازیر می شوند که این امر می تواند خطرات بسیار پیچیده ای را برای سلامتی خود مردم در پی داشته باشد.

با توجه به این موضوع مهم که منابع آبهای سطحی به عنوان عمده ترین منابع آب آشامیدنی مورد استفاده ما انسانها و همچنین دامهای اهلی قرار می گیرد، حفاظت از آنها سهم بسیار ویژه ای در توسعه بهداشت شهر و منطقه در پی خواهد داشت.

به دیگر سخن، اتخاذ شیوه صحیح دفع فاضلاب و همچنین جمع آوری هدفمند زباله های شهری که از تاثیرگذارترین آلاینده های آبهای سطحی به شمار می آیند می تواند از گسترش آلودگی این آبها جلوگیری به عمل آورد.

از سوی دیگر، در اثر عدم رعایت موازین بهداشتی و آلودگی آب، بیماری های آب زاد و آب تماس افزایش خواهند یافت. در این بین توجه به عوامل بیماری زا که همواره از درون آبهای آلوده گریبان سلامتی ما انسانها را گرفته اند، بیش از گذشته باید در دستور کار قرار بگیرد.

پاتوژن یا عامل بیماری زا در حقیقت یک موجود زنده است که می تواند از طریق آبهای آلوده وارد بدن میزبان شده و به طور تصاعدی رشد کند؛ که از آن جمله می توان به باکتریهای عامل وبا، اسهال خونی باسیلی، تیفوئید و تب پاراتیفوئیدی اشاره کرد.

با این اوصاف حفاظت از آبهای سطحی در حقیقت حفاظت از سلامتی تمامی انسانها است که با حفظ سلامتی نسل کنونی، آیندگان نیز در سلامتی کامل زیست خواهند کرد.

از طرف دیگر می توان با پاکسازی رودخانه خرم آباد و در کنار آن پل تاریخی شاپوری محیطی زیبا و گردشگر پسند را برای توریست های این شهر بنا نهاد که در این بین مشارکت مردم در جهت پاکسازی منطقه از زباله های خود ساخته نیز از درجه اهمیت بالایی برخوردار است.

به هر روی امید می رود شورای سلامت استان لرستان با واکنش نسبت به وضعیت بغرنج آلودگی آب و خاک در جنوب شهر خرم آباد زمینه اتخاذ تصمیمات جدی برای رفع این مشکل را فراهم آورند وگرنه باید منتظر وقوع بیماری و دیگر مشکلات بهداشتی در جنوب شهر خرم آباد بود.

لرستان میزبان نخستين همایش منطقه ای جنگل های زاگرس مرکزی، قابلیت ها و تنگناها

mohitezist08 — Mon, 15 Aug 2011 11:45:00 GMT

نخستين همايش منطقه اي جنگل هاي زاگرس مركزي توسط کانون همیاران طبیعت جهاد دانشگاهی واحد لرستان دوم آذر ماه سالجاری در اين استان برگزار می شود.

خیزش جهانی کنونی پیرامون حفاظت و بهره برداری پایدار از جنگل ها بر نقش کلیدی و محوری انسان در مدیریت و توسعه ی پایدار و حفاظت از این ذخایر ارزشمند تاکید دارد .منطقه ی رویشی زاگرس علی رغم وجود قابلیت ها و پتانسیل ارزشمند ، دارای چالش ها ، محدوذیت ها و تنگناهایی است که اگر مولفه های آن بدرستی شناخته شده و مورد مداقه قرار گیرند می تواند افق های روشنی را جهت پایداری این منابع و بهره برداری بهینه از آنها فراهم آورد .

از سویی مهم ترین مسئله ای که بقای این منطقه ی رویشی را با مخاطره مواجه نموده است معضلات انسان منشاء ای است که نیاز به مدیریت جامع بر مبنای مولفه های زیست محیطی و اقتصادی را مورد تاکید قرار می دهد . از این منظر فراهم آوردن بستری جهت افزایش دانش پیرامون مسائل جنگل های زاگرس مرکزی و ارائه ی راهکارهای علمی و کاربردی نمودن آنها زمینه را برای احیاء و بازسازی این منطقه ی رویشی و پایداری آن فراهم می آورد .

در همين راستا اين همايش با اهداف معرفی و شناخت دخایر ژنتیکی ( فون و فلور ) در جنگل های زاگرس مرکزی، بررسی فرصت ها و تهدیدات در جنگل های زاگرس مرکزی، ارائه راه حل های کاربردی و تخصصی در جهت جلوگیری از آسیب های وارده بر پیکره ی منطقه رویشی زاگرس مرکزی، به روزرسانی بانک اطلاعاتی علمی زاگرس مرکزی با معرفی دستاوردهای جدید پژوهشی و ایجاد منبع و مررجع قابل دسترس پژوهشگران و برنامه ریزان و فراهم آوردن فضای مناسب جهت هم اندیشی اساتید و پژوهشگران و برنامه ریزان و سیاست گذاران منطقه ای و ملی در آذر ماه سال جاري برگزار خواهد شد.

اين همايش با چندين محور اصلي و فرعي طراحي شده است كه در اين ارتباط مي توان به بررسي ذخایر ژنتیکی ( فون و فلور )جنگل های زاگرس مرکزی، علل و عوامل تخریب جنگل های اين منقطه راهبردي، اشاعه فرهنگ و اخلاق زیست محیطی بین ساکنین جنگل های زاگرس مرکزی و... اشاره كرد.

لازم به ذكر است كه نهاد هايي همچون استانداری لرستان، اداره کل منابع طبیعی و آبخیزداری استان، اداره کل محیط زیست لرستان، سازمان آموزش و پرورش استان،لابراتوار داروسازی خرمان، اداره کل مدیریت بحران استان، مرکز تحقیقات کشاورزی استان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد و پروژه حفاظت از تنوع زیستی در سیمای حفاظتی زاگرس مرکزی در برگزاري اين همايش مشارکت خواهند داشت.

براي كسب اطلاعات بيشتر به سايت اين همايش با آدرس http://zagrosforest.ir/ مراجعه نماييد.